Hey Geer,
Hoe is het daar in Spanje? De leuke foto’s die je stuurt verraden dat je je daar wel vermaakt. Dat is echt heel fijn om te zien! Het is wel sneu voor pap en mam dat ze nu even kinderloos zijn, maar gelukkig komen we beiden al weer bijna naar huis.
Mijn tijd (als uitwisselingsstudent van de Universiteit Utrecht) hier in Beijing was een emotionele rollercoaster. Het begon al op de aankomstdag, waar alles misging. Ik heb denk ik nog nooit zo veel stress gehad in mijn leven. Vertrekken op 9/11 bracht toch wat ongeluk met zich mee. Mijn mobiel en laptop begaven het, de aanmeldingspapieren waren verkeerd, mijn creditcard werd geblokkeerd, en de VPN (illegale verbinding om contact te houden met het thuisfront, omdat WhatsApp normaal geblokkeerd is in China) werkte niet. Het kostte even tijd om hier op gang te komen, maar uiteindelijk is alles goed gekomen.
Hoewel het leven hier sterk afwijkt van dat in Nederland, is Beijing opvallend westers. Het ouderwetse beeld van China geldt hier totaal niet en op het gebied van trends en technologie lijken ze hier zelfs verder te zijn dan in het Westen. Ondanks de overvloed aan camera’s voelt het hier heel veilig. Ik bewonder de hardwerkende mentaliteit van de mensen hier, vooral de nationale studenten aan mijn universiteit, Tsinghua Universiteit. Studeren hier is voor hen een voorrecht, aangezien slechts 0,1% wordt toegelaten.
Het is vreemd dat we al bijna terug naar huis gaan. Ik heb hier fantastische ervaringen opgedaan, van kamperen op de Chinese Muur tot trips naar Suzhou en Shanghai, met leuke en interessante mensen. Ondanks mijn Chinese roots heb ik me nog nooit zo Nederlands gevoeld. Mijn uitwisseling heeft me ook doen beseffen hoe blij ik ben met de Nederlandse cultuur en mijn lieve familie en vrienden in Brabant en Utrecht. Ik mag echt in mijn handjes klappen voor het feit dat ik zoveel fijne mensen thuis heb zitten. Ik mis hier de directheid van Nederlanders, de manier waarop iedereen de verkeersregels kent (het Chinese verkeer is echt angstaanjagend), de normale openbare wc’s (je hebt hier gaten in de grond) en zelfs, wie had dat gedacht, de frikandel na het uitgaan.
Momenteel probeer ik nog alles uit mijn avontuur te halen. Ik wil nog enkele mooie plekken bezoeken en leuke activiteiten ondernemen, want voor ik het weet, ben ik weer thuis en moet ik me zorgen gaan maken over het schrijven van mijn scriptie en het zoeken van een stageplek. Binnenkort ga ik naar Harbin om het nieuwe jaar te vieren, waar ik in -20 graden het grootste ijssculpturenfestival ter wereld ga bezoeken. Daar kijk ik enorm naar uit. Hopelijk geniet jij ook nog volop van je tijd in Spanje en maak je nog veel fijne en leuke dingen mee. Ik kijk ernaar uit om je weer te knuffelen in januari!
Liefs, Renske
