NISTELRODE – Een aantal jaren geleden rende hij zelf nog achter de bal aan, maar inmiddels is hij degene die het spel leidt. De 20-jarige Niek Geurts is er druk mee. Op zaterdag is hij scheidsrechter voor de junioren, op zondag is hij vlagger bij senioren 1 op het sportpark van Prinses Irene.

Al vanaf kleins af aan is Niek actief met voetbal en dus kent hij het spelletje én het sportpark inmiddels op zijn duimpje. Waar het begon met vrijetijdsvoetbal, groeide hij door naar de positie middenvelder bij de junioren. “We deden het natuurlijk voor de lol, maar ik wilde wel altijd winnen anders was die teleurstelling ook na de wedstrijd nog te merken”, vertelt Niek.

Vlag- en fluitcarrière
Van het voetbal kreeg hij maar geen genoeg en dus gaf Niek training aan JO-10 en begon hij op 16-jarige leeftijd met het fluiten van wedstrijden voor JO-13. Op zaterdagochtend was hij scheidsrechter, in de middag was hij middenvelder bij zijn eigen wedstrijd. Die stap blijkt achteraf slechts het begin te zijn van zijn vlag- en fluitcarrière, want momenteel zit hij in de afronding van de scheidsrechtersopleiding waarmee hij vorig jaar begon. Een samenspel van fluiten op zaterdag en vlaggen op zondag is voor hem wekelijkse business.

Blessure
“Op een gegeven moment had ik een blessure, waardoor de motivatie voor het voetballen zelf geleidelijk aan verdween.” Seizoen 2020/2021 was dan ook zijn laatste seizoen als voetballer. Prinses Irene vulde dat gat snel op toen Niek op 18-jarige leeftijd werd gevraagd om te komen vlaggen bij de senioren 1. “Op deze manier ben ik toch bezig met voetbal en zonder vlaggers is er geen wedstrijd.”

Fijne sfeer
Niek voelt zich meer dan verbonden met het eerste en gaat ook mee met teamuitjes. “Voor de warming-up is er tijd om samen te ouwehoeren, tijdens de wedstrijd is iedereen serieus. Na afloop van de wedstrijd gaan we voor de derde helft en is er onderling veel schik en een fijne sfeer.” Spanning hoort erbij en ook emotie komt veel kijken bij een wedstrijd. “Als scheidsrechter of vlagger kun je regelmatig commentaar verwachten en moet je op het juiste moment ingrijpen. Meestal geef ik er niet zoveel om wat ze roepen; ene oor in, andere oor uit.”

De invulling van zijn toekomst op het groene veld laat hij nog open, gezien er eerst andere zaken op zijn planning staan. “Volgend jaar ga ik waarschijnlijk op buitenlandse stage, daarna volg ik graag nog een scheidsrechterscursus en voor de rest gaan we zien hoe het loopt.”

Tekst: Carlijn van de Ven
Foto: Guus van der Valk

Recente artikelen